Tosti met Goeie Geit

Ik ben een groot voorstander van het maatschappelijk juiste en het aangename verenigen. Helemaal wanneer ik mag eten voor het goede doel. Werken aan de innerlijke mens en aan de mensheid is geen slecht plan.

Zo kwam ik bij mijn kaasboer de Goeie geit tegen. Nou ben ik gek op geitenkaas en hij stond midden voor mijn neus op de toonbank alsof ie daar expres was gaan liggen, zodat ik hem wel moest proeven.

"Goh kaasboer, mag ik deze eens proeven." En gelijk wist ik al dat er een stukje van mee naar huis zou gaan. Als de kaas niet lekker zou zijn, dan kan ie altijd nog door de sla, het blijft tenslotte geitenkaas.

Hij is echt heel lekker! Bij deze roep ik kaas en geitenkaas liefhebbers op om deze kaas te kopen. Lekkere kaas, goed voor de liefhebber en voor het goede doel. En als je het niet voor het goede doel doet, doe het dan voor de smaak.

Kijk op http://goeiegeit.nl/ voor verkoop adressen en voor het project.

Maar ook nog even een recept.

Wat hebben we nodig voor 1 tosti?

2 boterhammen naar keuze. Hierboven heb ik turks brood gebruikt, vaak gebruik ik gewoon volkoren brood.
1 grote plak geitenkaas (goeie geit)
2 el pesto
1/2 tomaat in dunne plakken

Besmeer een van de boterhammen met pesto. Leg hier bovenop de geitenkaas. Leg hierop de tomaat. Doe de tosti in een tosti ijzer of in de grill of in een grillpan of in de oven.

Enjoy!

Turks Brood met Rosbief

Normaal gesproken ben ik zeer tevreden over de "La Place", maar de liefde is vanaf deze week een beetje bekoeld. Al sinds ik er voor het eerst ging eten was ik zeer onder de indruk van de salade bar, die rijk gevuld was met verse en gezonde producten, waar ik regelmatig inspiratie en ideeën opdeed voor mijn eigen salades. Ook omdat de "la Place"zich met verve inzette voor duurzaam en biologische producten. Naar mijn idee waren ze hier echt een voorloper in.

Ook de broodjes die je buiten kunt kopen waren een eye-opener. Al jaren is de klassieker met roomkaas een recept voor een goede lunch. Ook de focaccia met zalm en de bruine broodjes met gegrilde kip en tauge waren een goed alternatief voor het zelf smeren van boterhammen om mee te nemen naar mijn werk en met veel liefde offerde ik mijn lunchpauze op om even naar de "La Place" te lopen voor een heerlijke boterham.

Het werd al een tijdje geleden wat minder, maar ik wilde het niet zien. Ik keek nog teveel door een roze bril. Het was vast een nieuwe medewerker die ervoor gezorgd had dat mijn broodje met kip en tauge helemaal doordrenkt was met slasaus, zodat ik het broodje een uur later nog proefde.

Deze week werd het hoogtepunt bereikt en viel de roze bril in duigen.
Ik heb een traditie om voor mijn verjaardag altijd even te gaan shoppen. Meestal kom ik dan thuis met een mooie nieuwe ovenschaal of een tajine. Ik besloot om mijn lunch te genieten bij de "La Place". Toen ik binnen kwam was de salade bar gehalveerd en ik kon kiezen uit komkommer en witlof. Dan maar een broodje proberen. Ook daar was alles uitgedund. Ik keek op de klok of ik misschien op een heel raar tijdstip ging lunchen, maar dit was niet het geval.

De broodjes waar ik uit kon kiezen waren een focaccia met eiersalade, de klassieker met roomkaas, een broodje uit de oven met ham en kaas en een broodje rosbief. Ik besloot een broodje rosbief te nemen.

Bij de kassa schrok ik wel een beetje. Ik moest bijna 5 euro betalen voor een broodje met een plakje rosbief en een beetje mayonaise. Het broodje zelf was te vet om in mijn handen vast te houden. Ik moest een servet gebruiken om mijn broodje vast te houden, dat vond ik al een beetje gek. De smaak van de rosbief viel helemaal weg door deze vettigheid en nog meer door de mayonaise die erop zat (was op zich niet nodig geweest, het broodje was al vet genoeg).

Mijn conclusie is, dat ik dit zelf zoveel beter kan en dat de "La Place" in mijn ogen weer terug moet naar de basis. De focus op duurzaam is goed en ze hebben goede producten van eerlijke handelaren, maar de combinatie van de producten kan absoluut beter op elkaar afgestemd worden.

Ik wil mijn oude "La Place" terug!

Hoe zou ik het zelf dan gedaan hebben? Ik zal het u vertellen.

Wat hebben we nodig voor twee broodjes?

Turks brood
1 ons Rosbief in dunne plakken
6 zongedroogde tomaatjes
een pluk sla, bij voorkeur rucola
verse pesto
mierikswortel
een theelepel verse Parmezaanse kaas
peper en zout

Pesto is heel makkelijk zelf te maken, maar als je het koopt kijk dan goed naar de ingrediënten. Er zijn hele goede potjes pesto te koop met alleen maar basilicum, Parmezaanse kaas en olijfolie. Meer heeft een pesto niet nodig.

Snijd het Turks brood in vier stukken. Leg twee stukken in de koelkast en de andere twee stukken gebruiken we. Wanneer het Turks brood al wat ouder is, kun je het even kort roosteren.

Smeer een dunne laag mierikswortel op de onderste helft van het broodje en een klein laagje pesto op de bovenste helft.
Mierikswortel zorgt ervoor dat de pure vleessmaak van de rosbief geaccentueerd wordt. Teveel mierikswortel maakt het te pittig, doe je te weinig dan proef je niets.

Doe een plukje sla op de onderste helft en drapeer hier twee grote plakken rosbief op. Leg drie zongedroogde tomaten op de rosbief en breng op smaak met een klein beetje zout en vers gemalen peper. Rasp een klein beetje Parmezaanse kaas over het broodje. Doe de bovenkant op het broodje en serveer.

Je kunt er eventueel nog wat geroosterde pijnboompitjes en een klein druppeltje olijfolie overheen doen.

Enjoy!