Hurmie's Jambalaya

Sodeknetter! Ok! Ik ga bij deze toch echt toegeven dat ik nog best wel een watje ben met scherp eten! Ik dacht dat ik toch heel erg op de goede weg was, maar niets blijkt minder waar. Misschien komt het omdat ik al het andere eten met mijn eigen adjuma salsa pittig maakte en dit gerecht met het pure spul, de rode peper. Ook omdat het zo leuk staat al die peper ringetjes.

In een jambalaya moet wel een rode peper, want het gerecht moet wel een bite hebben. Voor de meisjes heb ik de jambalaya naturel gehouden en er ook nog geen garnalen in gedaan en dan vraag ik altijd aan manlief of hij de pepers even voor me fijn snijdt. Ik zei nog zo, doe er maar eentje. Nee, twee kon ik ondertussen ook wel hebben. Ik heb het geweten. Ik heb mijn bord uiteindelijk wel leeg gegeten, maar wel met twee grote glazen water ernaast.
Nu het branden op mijn tong en op mijn lippen weg is valt het ook allemaal wel weer mee en vond ik het stiekem best lekker.
Ik moet ook wel leren om pittig te eten, want daar wordt je happy van zeggen ze e er zijn hele leuke leerzame sites op internet over pepers en pittigheid. Een daarvan vond ik erg leuk:

What makes the hottest chillies?
http://www.cosmosmagazine.com/news/5114/how-some-chillies-turn-heat

De werkzame stof in pepers die de pittige sensatie geven heten capsaïcine. Het laat het lichaam geloven dat het een pijn sensatie beleeft en laat endorfine vrij.

Bron:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Capsa%C3%AFcine

Endorfine zorgt voor pijn verlichting en kan euforische ervaringen geven net zoals sommige drugs.

Andere interessante voorbeelden waarbij endorfines wordt vrijgelaten:

1. Veel sporten. Door je lichaam onder hoge fysieke inspanning over een grens te laten gaan laat het endorfines vrijkomen.
2. Luisteren naar klassieke muziek en instrumentale partijen. Dertig minuten luisteren naar deze muziek schijnt hetzelfde effect te hebben als Valium.
3. pittig eten. Omdat het lichaam denkt dat het pijn heeft en dus pijnbestrijding nodig heeft.
4. Enige tijd in de zon zitten. Te lang in de zon zitten kan ook het vrijlaten van endorfines veroorzaken.
5. Een gezond seksleven. Intensief plezier kan verward worden door intensieve pijn.
6. Lachen en huilen. Onderzoekers hebben onderzocht dat mensen die hevige pijnen ondervinden en die voor het slapen 10 minuten hard lachen, zo'n twee uur zonder pijn kunnen slapen.
7. Eet iets zoets of iets van chocolade. Deze zaken stimuleren de paden naar plezier in je brein en laten zo endorfines vrijkomen.

Bron: http://www.ehow.com/how_2063616_release-endorphins.html

Maar wat hebben we nou nodig voor deze jambalaya?

150 gram kipfilet in blokjes
150 gram chorizo in blokjes
150 gram roze garnalen
1 ui in halve ringen
1 paprika in stukjes
100 gram doperwten
100 gram spinazie iets fijngesneden
100 gram rijst (ongeveer. Ik doe meestal iets meer)
2 teentjes knoflook in stukjes of uitgeperst
2 eetlepels koenjit (kurkuma)
1 of 2 rode pepers in ringetjes
100 ml bouillon (groente of kip)
olijfolie om in te bakken
Zout en peper
peterselie om te garneren. Ongeveer 1 eetlepel vers gehakt.

Doe een scheutje olijfolie in de pan en bak de kipfilet rondom bruin. Voeg chorizo, garnalen, knoflook en ui toe en laat nog even bakken.

Kook ondertussen de rijst in ruim water. Zelf voeg ik altijd een bouillon blokje toe aan het water.

Wanneer de kip redelijk gaar lijkt, voeg dan de rauwe spinazie, de paprika en de doperwten toe. Laat het geheel zo'n 10 minuten pruttelen zodat de spinazie kan slinken.

Wanneer de rijst klaar is kan deze afgegoten worden en toegevoegd aan het kip mengsel. Voeg de koenjit toe en laat het mengsel even pruttelen.

Omdat ik twee kinderen heb die echt geen rode peper eten, doe ik die er later aan tafel bij. Of ik schep voor de meiden op en zet het vuur nog even hoog met de pepers erbij.

Garneer met peterselie.

Enjoy!

Chicken Kiev

Chicken Kiev komt uit de Oekraïne, want de hoofdstad van de Oekraïne is Kiev. Heel logisch allemaal.

Waar kom je het dan allemaal tegen? Met name in Groot Brittannië en Ierland. Op iedere pubkaart staat Chicken Kiev. Marks & Spencer's eerste kant en klaar maaltijd was Chicken Kiev. Zelfs op de kaart van een restaurant dat beweert dat ze alleen maar Irish traditional food hebben had pontificaal Chicken Kiev op de kaart staan. Dus dan wordt het een traditional Irish gerecht.

Wij hebben de cordon bleu, wat vergelijkbaar is, maar dan met ham en kaas.

Het is best wel vet, dus niet te vaak eten, maar het is best smakelijk.

Wat hebben we nodig voor 4 personen?

4 kipfilets
150 gram boter
100 gram gemengde kruiden voor kruidenboter (knoflook, peterselie, rozemarijn, bieslook, peper, zout)
2 eieren
paneermeel
olie

Begin met de kruidenboter. Het makkelijkste is om alles (roomboter, gemengde kruiden) in de keukenmachine te doen en alles lekker te laten vermengen en fijn laten worden.

Snijd de kipfilet in. Het mooiste is om een soort van zakje te maken in de kip. Vul dit met kruidenboter. Doe het ei op een schoteltje, klop het ei een beetje op. Doe een ruime laag paneermeel op een ander schoteltje. Wentel de kipfilets eerst door het ei en daarna door de paneermeel. Nog een keer door het ei en dan nogmaals door de paneermeel.

Doe een ruime laag olijfolie in een koekenpan. Laat de olie goed heet worden. Leg dan de kipfilets in de olie en laat bruin worden. De kipfilets hoeven niet helemaal gaar te worden, dan komt in de oven wel goed.

Leg ze in een ovenschaal wanneer ze een mooie goudbruine kleur hebben. Bak ze in een op 200 graden voorverwarmde oven zo'n 30 minuten.

Lekker met spinazie en frietjes of aardappelpuree. Wij hebben het gegeten met stamppot rauwe spinazie.

Enjoy!

Chicken and sweetcorn soup

Als ik aan chicken en sweetcorn soup denk, dan moet ik aan Ierland denken. Nou denk ik wel vaker aan Ierland en kan ik bij alles eigenlijk wel iets verzinnen zodat ik aan Ierland moet denken, maar dit is echt zo.
De eerste keer dat ik deze soep proefde was in Ierland. Om nog specifieker te zijn, in het Irish Film Centre in Temple bar (zie foto bovenaan).

Het was een hectische periode. Ik trok van hostel naar hostel omdat ik nog geen baan en nog geen huis had en de eerste keer dat ik in het IFC kwam kon ik even tot rust komen. Het was er stil. Geen muziek. Alleen het zachte gerinkel van kopjes op schotels en het malen van koffiebonen. Het voelde bijna als een sanctuary.

Het is echt een aanrader om even naar toe te gaan als je ooit in Dublin bent. Het zit midden in Temple bar en ze draaien leuke Ierse films. Ook hebben ze een winkeltje met boeken, posters en kaarten over films.

Wat hebben we nodig?

100 gram kipfilet
100 gram mais
1 tl olie
1 teentje knoflook
1 cm gember, fijngesneden
1 ei
600 ml kippenbouillon
maizena
1 eetlepel citroensap, bij voorkeur vers
bosuitjes, fijngesneden als garnering

Doe de kipfilet met de olie, knoflook en gember in een soeppan. Roerbak een paar minuten. De kip mag niet verkleuren. Voeg na een paar minuten de bouillon toe. Laat de kip gaar worden in de bouillon.

Je kunt de soep fijnmalen met de staafmixer of zo laten.

Voeg na bovenstaande keuze de mais toe. Doe ongeveer twee eetlepels maizena in een kopje en doe hier een klein beetje van de soep bij. Roer het maizena mengsel door de soep.
Klop het ei en het citroensap los met een vork en voeg toe aan de soep. Roer het ei met dezelfde vork goed door de soep, zodat je geen klontjes krijgt.

Mocht de soep nog erg dun zijn, voeg dan nog een beetje maizena toe.
Garneer met bosuitjes.

Enjoy!

Chicken Curry

Deze week stond voor mij in het teken van post colonial India en de invloed die Groot Brittannië had op dit land. Hierover las ik drie boeken die allemaal verband hielden met dit onderwerp.

Op een ochtend werd ik wakker en kwam ik tot de conclusie dat post colonial India te vergelijken is met Chicken Curry, the ultimate fusion dish.
Wanneer ik een Indiase curry maak, gebruik ik bijna altijd santen of kokos melk. In dit gerecht gebruik je dat niet. Het is een gerecht dat niet echt Indiaas, maar ook niet echt Brits is. Het is een samensmelting van twee culturen, vergelijkbaar met de invloed die Groot Brittannië had op India.

In Engeland en Ierland wordt dit gerecht vaak geserveerd als fast food en je kunt dan kiezen of je er rijst en/of frietjes bij wilt, wat het een echt verbritst gerecht maakt. Tikka masala is ook uitgevonden in Soho in London. Dat is ook een Indiaas recept dat aangepast is naar de Britse smaak.

Sinds ik met dit onderwerp bezig ben had ik al zin om chicken curry te maken en hij smaakte bijna net zoals ik hem in Ierland at.

Wat hebben we nodig voor 2 personen?

2 kipfilets, in blokjes
1 grote ui in halve ringen
2 teentjes knoflook
2 eetlepels Griekse yoghurt
2 eetlepels kerrie masala (wat eigenlijk bijna hetzelfde is als kerrie)
500 ml bouillon (bij voorkeur kip of groente)
verse koriander
1 rode peper in ringetjes
peper, zout
zonnebloemolie of arachide olie
2 eetlepels bloem

Doe ongeveer anderhalve eetlepel olie in een braadpan en bak de kip rondom. Doe de kip in een schaal wanneer deze bij gaar is. Dek het schaaltje af.
Doe de ui in de pan en bak ze zo'n 4 minuten. Voeg de knoflook, de kerrie masala en een beetje peper en zout toe. Roerbak dit zo'n 2 minuten, voeg dan de bouillon toe en de yoghurt. Voeg de kip toe en laat een paar minuten indikken op hoog vuur. Doe de eetlepels bloem erbij en roer totdat de saus een stuk dikker is geworden. Wil je de saus nog dikker hebben, dan kun je nog wat bloem toevoegen.

Serveer met wat verse koriander (naar smaak) en eventueel met wat verse rode peper.

Lekker met rijst, maar voor de echte Britse beleving zijn frieten een aanrader.

Enjoy!